En að hafa rafal inn í nokkurskonar tundurdufli sem rúllar eftir botninum? og lóð sem heldur honum kyrrum á meðan ytra birði kúlunar snýst …

Svo yrði kapall í land… öldurnar fara alltaf framog aftur og þetta rúll mundi hlaða bæði fram og til baka…

Þetta er náttúrulega ekki hægt nema botninn sé nokkuð sléttur eða kúlan því mun stærri… (bara hugmynd, kannski er þetta ekki hægt…)

Til að sjávarfallaorka sé nýtanleg þarf helst að hafa mikinn mun á milli flóðs og fjöru, og þar hjálpar ekkert sérstaklega að vera á eyju, þar sem sá munur er víðast frekar lítill. Ísland á líklega meiri möguleika í ölduorku (sjá Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Wave_power) þegar horft er á sjóinn sem orkuauðlind.

Erum við ekki að tala um neðansjávar raforkuver? Hvort heldur væri með sjávarföllum eða straumum? Eðli málsins samkvæmt geri ég ráð fyrir litlum vindi neðansjávar:-)

Valdimar Össurarson uppfinningamaður (Valorka ehf) hefur hannað og smíðað “Straumhjólið” nýjan íslenskan neðansjávarhverfil, sem hentar vel til að virkja sjávarföll og hægstreym vatnsföll. Fyrsti áfangi felst í smíði prófunarlíkana, prófanum í keri og mati á afköstum og markaðshorfum hverfilsins. Stjórnandi prófana verður Halldór Pálsson, vélaverkfræðingur og dósent við Háskóla Íslands, og er samstarf haft við orkuskóla Keilis, Nýsköpunarmiðstöð Íslands og Fjölbrautarskóla Suðurnesja.

sjá nánar: http://www.natturan.is/frettir/4733/
og:
http://www.althingi.is/skodalid.php?lthing=138&lidur=lid20091118T131928