Sem lýðræðissinni þá sé ég hvernig áhugi núverandi meðlima á að taka þátt í evrópu kosningum minnkar ár eftir ár og það hræðir mig þegar völd ESB hafa verið að aukast jafn og þétt undanfarið. Í síðustu kosningum var þónokkuð af þjóðernis- og and-ESB sinnum í framboði og þó nokkrir fengu nægileg atkvæði til að komast inn vegna þess að líklegra var að öfgahópar væru að kjósa frekar en hinn almenni borgari. Þegar hinn almenni borgari nennir ekki lengur er lýðræðinu ógnað og það skiptir meira máli að hafa það virkt frekar en allir þeir kostir sem heyrst hafa nefndir.

Það má aldrei selja sjálfstæði þjóðarinnar! Það er þau rök sem ekki er hægt að ganga gegn.

Ég er á móti þessu, nema í ljós komi að samningur um inngöngu verði ásættanlegur m.t.t. auðlinda og efnahagsmála. Ég er afar ósammála því að við eigum að klára þessar viðræður hratt. Þvert á móti er pressan enginn og góðar ástæður til að við gefum okkur góðan tíma í þetta.

Ég er hins vegar ekki andsnúinn því að skoða möguleikana og styð viðræður til að sjá hvað í boði er og skýra þar með valkostina.

Ágætt að setja þetta inn til að prófa virkni kerfisins þegar menn eru ósammála :)

Eins og fleiri, þá dreg ég í efa að það sé farsælt að semja um aðild í flýti. Við þurfum að skoða þetta mjög vandlega og leggja áherslu á vandaða samninga – það tekur tíma.

Titillinn stuðar mig af því að eitt af því sem kom okkur í skítinn var hvað okkur lá mikið á. Ég sé enga ástæðu til að flýta sér að taka stærstu ákvörðun Íslandssögunnar síðan 1944. Öndum rólega, skoðum allar hliðar málsins almennilega og tökum heilbrigða umræðu um málið. Offors og læti munu bara skipta þjóðinni í tvær fylkingar í djúpum skotgröfum.