Gera menn sér það ljóst, að skv. nýum lögum sem samþykkt voru frá Alþingi nylega, þ.e. skv. frumvarpi fjármálaræðaherra þurfa “nýsköpunarfyrirtæki” að eyða a.m.k. 30 milljónum á ári í RANNSÓKNIR OG ÞRÓUN til að njóta fyrirgreiðslu. Rétt up hönd, allir þeir sem eyða yfir 30 mill á ári í rannsóknir og þróun

Best væri að fella gjöldin niður alfarið. Það væri ekki kostnaðarsamt fyrir ríkið, heldur eru það þeir liðir sem gjöldin greiða sem eru kostnaðarsamir.

Það þyrfti þá að tryggja að “sniðugir” aðilar í viðskiptalífinu opni ekki bara nýja “sprota” á hverju ári til að komast hjá þessum gjöldum. Spurningin er líka hvort það sé rétt að hjálpa “nýjum fyrirtækjum” á meðan það eru mörg lítil fyrirtæki sem berjast í bökkum.

Hvað með að bjóða fyrirtækjum undir 5 starfsmönnum þennan möguleika?

Hvernir er “sproti” skilgreindur?